Zakopiański widok z Moreny

JOANNA NOWACZYK

 

Jeszcze w latach 90., z południowego stoku Moreny Pożegowskiej, można było podziwiać piękny, „zakopiański” widok. Ówczesny Wojewoda Poznański Włodzimierz Łęcki zainicjował zaprojektowanie i realizację w tym miejscu punktu widokowego, w którym w roku 1994 stanął kamień poświęcony pamięci Władysława hr. Zamoyskiego…

Biegnące w górę od dawnej stacji Osowa Góra turystyczne szlaki: czerwony i niebieski, prowadzą do Głazu Władysława hr. Zamoyskiego zlokalizowanego obok urządzonej przez Wielkopolski Park Narodowy stacji turystycznej. Na głazie widnieje napis: „Pamięci Władysława hr. Zamoyskiego (1853-1924), właściciela lasów kórnicko-trzebawskich oraz części Tatr, twórcy Fundacji „Zakłady Kórnickie” na obszarze lasów której, utworzono Wielkopolski Park Narodowy, inspiratorowi powołania Tatrzańskiego Parku Narodowego”.

Kamień pochodzi z Suchej Wody w Tatrach, a uroczystość odsłonięcia, miało miejsce 8 października 1994 r. w przypadającą wówczas 70. rocznicę śmierci Władysława hr. Zamoyskiego. Głaz odsłaniał w towarzystwie Burmistrza Mosiny Jana Kałuzińskiego, ówczesny Wojewoda Poznański Włodzimierz Łęcki, inicjator zagospodarowania tego miejsca.
– Proponowane zainwestowanie związane było z przeuroczym, zakopiańskim widokiem w kierunku doliny jeziornej. Była to niezwykła, wykadrowana wysoką zielenią panorama „górska”, nietypowa dla okolic Poznania. Wojewoda Łęcki zainicjował zaprojektowanie i realizację punktu widokowego dla jej wizualnego odbioru i kontemplacji – wyjaśnia inż. arch. Jerzy Zalewski z Wielkopolskiego Biura Planowania Przestrzennego.

Sam kamień poświęcony Zamoyskiemu pochodzi z Suchej Wody w Tatrach, a uroczystość odsłonięcia, miała miejsce 8 października 1994 r. w przypadającą wówczas 70. rocznicę śmierci Władysława hr. Zamoyskiego. Głaz odsłaniał Wojewoda Poznański Włodzimierz Łęcki w towarzystwie Burmistrza Mosiny Jana Kałuzińskiego. Przy głazie w czasie uroczystości wartę zaciągnął Karpacki Oddział Straży Granicznej z Nowego Sącza, a spotkanie swoimi występami ubarwiła kapela i zespół góralski „Zawrat” z Zakopanego, oraz chór parafialny św. Cecylii z Mosiny…

Po raz ostatni, Jerzy Zalewski odwiedził to miejsce w połowie roku 2011, z grupą studentów i młodej kadry urbanistów. – Celem tej wyprawy było zaprezentowanie uroków nietypowego krajobrazu dla terenów podmiejskich Poznania, a także efektów dawnych działań przestrzennych w wykorzystaniem prac kadry biura planowania – wyjaśnia J. Zalewski. – To, co zastaliśmy, potwierdziło wypracowaną w moim doświadczeniu zawodowym zasadę konieczności dokonywania zabiegów o zachowanie zastanego, czasami zawłaszczonego krajobrazu, jaki stanowił ówczesne powody naszych zachwytów – opowiada architekt. – Przy braku zabiegów konserwacyjnych zieleni, z  przedpola tej panoramy, stanowiącego jej ramy, ale tylko z poziomu terenu urządzonego punktu widokowego, obecnie nic nie pozostało. Jest tam teraz wyłącznie ściana wysokiej zieleni, drzewa, które utworzyły barierę dla dawnego korytarza widokowego – tłumaczy dalej. – Punkt ten, jego urządzenie, jak się okazuje przybrało z czasem znaczenie zorganizowanego wyłącznie postoju rekreacyjnego, tzw. parkingu leśnego – dodaje na koniec.

Unikatowy, „zakopiański” widok z moreny, stał się już historią… 

Wyszukiwarka
Powstańcy z Mosiny i okolic
Powstańcy z Mosiny i okolic
Partnerzy
Powstanie Warszawskie  II
Powstanie Warszawskie II