Stasiak Andrzej

STASIAK Andrzej
(ur. 1896 r. - zm. 1976 r.), syn Franciszka. Po ukończeniu 4-klasowej szkoły powszechnej, rozpoczął pracę jako robotnik rolny w majątku w Rosnowie. Wychowywany był w duchu polskości i głębokiego patriotyzmu.
Brał udział w I i II wojnie św. oraz w Powstaniu Wielkopolskim. Od 10 grudnia 1915 r. należał do Straży Ludowej w Stęszewie. W styczniu 1916 r. został powołany do odbycia służby wojskowej w armii pruskiej i walczył na froncie zachodnim nad Marną i pod Verdun, gdzie był kilkakrotnie ranny. Na wiadomość o sytuacji, jaka panuje w Wielkopolsce, 18 grudnia 1918 r. jako ochotnik bierze udział w organizacji Powstania Wielkopolskiego i bezpośrednio w walkach na ulicach Poznania. We wrześniu 1939 r. na ochotnika zgłasza się do Wojska Polskiego, walcząc w obronie Kutna.
Odznaczony m.in. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, który zgodnie z jego życzeniem został złożony do jego trumny.
W 1922 r. zawarł związek małżeński z Balbiną, z d. Florysiak, z którą miał czworo dzieci.
Andrzej Stasiak zmarł w 1976 r. w Rosnowie, pochowany na cmentarzu parafialnym w Komornikach.
[Opracowanie Benedykt Wieloch; informacja na podstawie wspomnień córki - Joanny Budny z Głuchowa; Tablica pamiątkowa – W hołdzie walczącym Powstańcom Wielkopolskim z parafii św. Andrzeja Apostoła w Komornikach]
 

Wyszukiwarka
Powstańcy z Mosiny i okolic
Powstańcy z Mosiny i okolic
Partnerzy
1 DPanc. gen. Maczka
1 DPanc. gen. Maczka