Knasiński Feliks

KNASIŃSKI Feliks
(ur. 1900 r. w Sipiorach nad Nakłem – zm. 1992 r.), syn Józefa. Dużo Niemców mieszkało w Sipiorach, ale wszyscy żyli w zgodzie. Pewnego razu jechał z Ostrowa przez Poznań do Sipior. Kolejarze zapytali go, czy ma broń. Odpowiedział, że nie ma broni, ale ma naboje. Na to powiedzieli: „To trzymaj je, bo niedługo będą potrzebne”. Kolejarze już czynili przygotowania do powstania – przewozili broń.
Dojechał do Sipior i powstanie wybuchło. Poszedł jako ochotnik – miał 18 lat. Walczył pod Szubinem i Nakłem. Następnie został skierowany do Ostrowa, skąd dotarł do Antonina.
Walczył w wojnie bolszewickiej. Szedł na Kamieniec Podolski, aż po Husiaty. Służył w oddziałach łączności – był telegrafistą. Po wojnie bolszewickiej chciał zostać żołnierzem zawodowym, ale z powodu wady wzroku i być może pochodzenia chłopskiego nie został przyjęty. Ożenił się z sąsiadką w Sipiorach, a jego wujek Osiecki z Wir przygarnął ich na gospodarstwo. Przed przyjazdem do Wir kupił obraz św. Jana Niepomucena dla kościoła w Sipiorach.
Medale, które otrzymał znajdują się w Izbie Pamiątkowej w Komornikach.
[Opracowanie Maria Sikorska; Tablica Powstańcom Wielkopolskim 1918-1919, Wiry 2006]
 

Wyszukiwarka
Generał Roman Abraham – portret dowódcy
Generał Roman Abraham – portret dowódcy
Partnerzy
Bitwa pod Mokrą
Bitwa pod Mokrą