Kaczmarek Franciszek

KACZMAREK Franciszek
(ur. 7.10.1895 r. w Głuchowie - zm. 1973 r.), syn Michała i Magdaleny - z d. Anioła, w rodzinie rolników (55ha). Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował wraz z rodzicami na gospodarstwie rolnym. W lutym 1915 r. wcielony do armii pruskiej, walczył na froncie zachodnim, m.in. pod Verdun, w 7 pułku grenadierów. W latach 1915-1918 służył w armii niemieckiej. Zdemobilizowany w grudniu 1918 r., wracając z I wojny światowej, na stacji PKP Dopiewo zgłosił się ochotniczo do oddziału powstańczego, organizowanego przez por. Andrzeja Kopę w Dopiewie. Wraz z por. A. Kopą brał udział w zdobywaniu lotniska na Ławicy k. Poznania - w nocy z 5/6 stycznia 1919 r.
W 1972 r. Rada Państwa za udział w Powstaniu Wielkopolskim mianowała Franciszka Kaczmarka na stopień podporucznika WP. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W 1919 r. zawarł związek małżeński z Marią Olszewską i zamieszkał w Wilkowyji w powiecie jarocińskim. Miał cztery córki: Kazimierę, Ludmiłę, Marię i Elżbietę. Zmarł w Puszczykowie w 1973 r., a spoczywa w rodzinnym grobie w Wilkowyji.
[Opracowanie Benedykt Wieloch - informacja na podstawie CAW Zarząd Okręgu ZBOWiD Poznań i pamiątek rodzinnych; Tablica pamiątkowa – W hołdzie walczącym Powstańcom Wielkopolskim z parafii św. Andrzeja Apostoła w Komornikach]
 

Wyszukiwarka
Mosina w 90-lecie Powstania
Mosina w 90-lecie Powstania
Partnerzy
Powstanie Warszawskie  II
Powstanie Warszawskie II