Gminne zabytki - Dworzec w Pecnej

 

SARA SZUMAN

W 1856 r. oddano do użytku linię kolejową łączącą Poznań i Wrocław. Doprowadziło to do rozwoju wielu wsi i miejscowości leżących wzdłuż trasy. Drugie życie otrzymała również Pecna, mała osada olęderska, zaludniona ok. roku 1729 w ramach akcji kolonizacyjnej. We wsi w połowie XIX wieku powstała stacja pod nazwą Petzen-Nitsche. Skąd taka nazwa, można łatwo wyjaśnić – Petzen to niemiecka wersja nazwy miejscowości (pamiętajmy, że były to czasy zaboru pruskiego), a Nietsche to nazwisko właściciela ziemskiego z Iłówca. W tamtym czasie wieś zamieszkiwali głównie Niemcy, po których pozostał też XIX-wieczny cmentarz ewangelicki, także zabytek. Zdecydowanie trudniej jest zrozumieć dlaczego obecnie w Pecnej stacja nazywa się Iłówiec (lub nawet Iłowiec). Czy to kwestia zaszłości historycznej, a może zwykłego błędu?

Wracając do tematu tej rubryki, a więc zabytku – wraz ze stacją powstał i budynek dworca. Wokół niego skupiła się miejscowa wymiana handlowa. Obecny kształt murowanego dworca pochodzi z początku XX wieku. Najstarsze zachowane zdjęcie przedstawia go ok 1910 roku. W ostatnim czasie, w związku z prowadzoną modernizacją tej samej linii kolejowej, która powstała w 1856 roku, dworzec został odnowiony.

Budynek dworca w Pecnej wpisany jest do Gminnej Ewidencji Zabytków.

 

......................................................................

 

Informator Mosiński, październik 2016:

Dworzec w Pecnej powraca
 
Po artykule na temat historii dworca kolejowego w Pecnej w poprzednim numerze „Informatora Mosińskiego”, dwóch Czytelników niezależnie od siebie, zwróciło uwagę, iż nazwa „Iłówiec” nie pochodzi od nazwiska właściciela majątku – Nitsche jak podano w artykule, ale od nazwy majątku – Nitsche, czyli „Iłówiec”. Faktycznie właścicielem majątku Iłowiec, w czasie kiedy powstał dworzec kolejowy był Lehman. Ale co ciekawe, w literaturze nazwisko to pojawia się także w towarzystwie von Nitsche, czyli Lehman von Nitsche. Co ustaliliśmy.
Jacek Szeszuła: Od początku XIV w. wieś figuruje w dokumentach jako IŁOWIEC (bez Ó), podobnie jak jej następujący dziedzice (właściciele) - IŁOWIECKI. W II połowie XIX w. IŁOWIEC i PECNĘ nabył Lehman z Nietążkowa. Robert Lehman był w 1866 r. budowniczym obecnego dworu (pałacu w Iłowcu). W Nietążkowie mieszkał też Lehman, który w 1878 r. był radcą kollegium ekonomicznego w Berlinie. Ze Stefanem Chłapowskim z Bonikowa doprowadził do budowy cukrowni w Kościanie. 
Eugen Lehman do 1895 r. nie używał przy nazwisku określenia geograficznego NITSCHE. Dopiero czynił to po 1895 r. Stąd występuje jako LEHMAN-NITSCHE, Eugen von Lehman, czy Eugen von LEHMAN-NITSCHE. Przedrostek VON używany był dla określenia stanu szlacheckiego,  ale również jako POCHODZĄCY z danego miejsca urodzenia czy 
ZAMIESZKANIA np. LEHMAN z NITSCHE. Jest to odpowiednik naszej końcówki "ski" np. Potocki z Potoka czy Zamojski z Zamościa. Co ciekawe, „Nitsche” była to nazwa majątku Lehmanów w Iłowcu, ale także taką samą nazwę nosił ich majątek w Nietążkowie.   
 
Red
 
 

 

 

 

 

Komentarze
Treść komentarza:
Podpis:
Dodaj komentarz
Wyszukiwarka
Mosina w 90-lecie Powstania
Mosina w 90-lecie Powstania
Partnerzy
Pamięci
Pamięci "Hubala"