Bartkowiak Antoni

BARTKOWIAK Antoni
(urodził się 5.01.1903 r. w Górce pow. Śrem – zm. 1990 r.), syn Józefa. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Pieraniu k. Inowrocławia. Do wybuchu Powstania Wielkopolskiego mieszkał w Kwieciszewie pow. Mogilno. Jego dowódcą w czasie powstania był Michał Badyna. Walczył pod Mogilnem, Strzelnem i Inowrocławiem od 28 grudnia 1918 r. do 15 lutego 1919 r. Później w Bydgoszczy wstąpił jako ochotnik do wojska. W 1920 r. brał udział w wojnie przeciw bolszewikom.
Zdobył specjalizację w szkole podkuwania koni przy DOK VII w Poznaniu 12.01.1922 do 8.07.1922. – sanitariusz drolkowiacz. W razie mobilizacji miał określoną przydatność jako sanitariusz podkuwacz w 26 pułku ułanów wielkopolskich, w 1 szwadronie.
Egzamin mistrzowski w zawodzie kowalskim zdał 1 maja 1930 r. w Izbie Rzemieślniczej w Poznaniu. Wtedy pracował już w majątku rolnym w Wirach, a wcześniej w Gogolewie pow. Śrem. W czasie wojny, gdy majątek zajęli Niemcy, wywieziony był wraz z innymi mieszkańcami Wir na roboty przymusowe do Włocławka.
Po wojnie pracował w Spółdzielni Produkcyjnej w Wirach, a po jej rozwiązaniu w Zakładach Fosforowych w Luboniu.
[Opracowanie Zenon Majchrzak, Maria Sikorska; autowspomnienie; książeczka wojskowa; Tablica Powstańcom Wielkopolskim 1918-1919, Wiry 2006]
 

Wyszukiwarka
Mosina w 90-lecie Powstania
Mosina w 90-lecie Powstania
Partnerzy
Pamięci
Pamięci "Hubala"